Biblia (autor nieznany) - Nowy Testament List do Żydów strona nr 2

poprzednia strona

erć zniszczyć tego, który miał władzę śmierci, to jest diabła 15 i żeby wyzwolić tych, co bojąc się śmierci, przez całe życie podlegli byli niewoli.


16 Nigdzie bowiem aniołów nie przygarnia, ale "potomstwo Abrahamowe przygarnia."


17 Stąd powinien był we wszystkim upodobnić się do braci, aby się stać miłosiernym i wiernym kapłanem wobec Boga, aby przebłagać za grzechy ludu.


18 W czym bowiem sam cierpiał i był kuszony, ma moc dopomóc tym, co są kuszeni.





3


CHRYSTUS WYŻSZY NAD MOJŻESZA.





1 Stąd, bracia święci, uczestnicy powołania niebieskiego, patrzcie na apostoła i najwyższego kapłana wyznania naszego, Jezusa,


2 który wierny jest temu, co go uczynił, jak i "Mojżesz w całym domu jego."


3 On bowiem uznany został za godnego czci większej niż Mojżesz, o ile większą cześć niż dom ma jego budowniczy.


4 Gdyż każdy dom bywa budowany przez kogoś, Bóg zaś jest, który wszystko stworzył.


5 I Mojżesz wprawdzie wierny był w całym domu jego jako sługa, na świadectwo tego, co miało być powiedziane,


6 Chrystus zaś jako syn w domu swoim; a tym domem my jesteśmy, jeśli ufność i chlubę nadziei zachowamy mocną aż do końca.





WYTRWAĆ W WIERZE.





7 Przeto jak mówi Duch Œwięty: "Dziś, jeśli usłyszycie głos jego,


8 nie zatwardzajcie serc waszych jak w rozgoryczeniu w dzień kuszenia na puszczy,


9 gdzie mię kusili ojcowie wasi: doświadczali i patrzeli na dzieła moje


10 przez czterdzieści lat." Dlatego "rozgniewałem się na ten naród" i rzekłem: "Zawsze błądzą sercem; oni zaś nie poznali dróg moich,


11 przeto przysiągłem w, gniewie moim: że nie wejdą do odpocznienia mojego."


12 Baczcie, bracia, żeby przypadkiem kto z was nie miał złej ochoty do niedowiarstwa ku odstąpieniu od Boga żywego;


13 ale napominajcie się wzajemnie w każdy dzień, póki trwa tak ˇzwane "dziś," żeby kogo z was nie zatwardziło oszukaństwo grzechu.


14 Staliśmy się bowiem uczestnikami Chrystusowymi, jeśli tylko początek istności w nim zachowamy mocny aż do końca.


15 Dopóki nam mówią: "Dziś, jeśli usłyszycie głos jego, nie zatwardzajcie serc waszych, jak w owym rozgoryczeniu."


16 Niektórzy bowiem, gdy usłyszeli, "rozgoryczyli się," ale nie wszyscy, którzy za sprawą Mojżesza wyszli z Egiptu.


17 Na których zaś "gniewał się przez czterdzieści lat?" Czy nie na tych, co zgrzeszyli, których trupy legły na puszczy?


18 Którym zaś "poprzysiągł, że nie wejdą do odpocznienia jego," jeśli nie tym, co byli niewierni?


19 I widzimy, że nie mogli wejść z powodu niedowiarstwa.





4


POGANIE WEJDĄ DO ODPOCZ NIENIA.





1 Lękajmy się przeto, żeby przypadkiem, skoro trwa obietnica wejścia do odpocznienia jego, nie spostrzegł się kto z was nieobecnym.


2 Albowiem i nam oznajmiono, jak i im; ale im nie pomogło słowo słyszane, nie złączone z wiarą w to, co słyszeli.


3 My bowiem, cośmy uwierzyli, wejdziemy do odpocznienia, według tego co powiedział: "Jak poprzysiągłem w gniewie moim: nie wejdą do odpocznienia mojego"; choć dzieła od założenia świata były skończone.


4 Rzekł bowiem na pewnym miejscu o siódmym dniu tak: "I odpoczął Bóg dnia siódmego od wszystkich dzieł swoich."


5 I w tym znowu: "Nie wejdą do odpocznienia mojego."


6 Gdy więc pozostaje, że niektórzy mają do niego wejść, a ci, którym pierwej ogłoszono, nie weszli z powodu niedowiarstwa,


7 znowu naznacza dzień pewien, "dziś," mówiąc przez Dawida po tak długim czasie, jak wyżej powiedziano: "Dziś, jeśli usłyszycie głos jego, nie zatwardzajcie serc waszych."


8 Gdyby bowiem Jezus dał im odpocznienie, nigdy by potem o innym dniu nie mówił.


9 Tak więc pozostaje dzień odpocznienia dla ludu bożego.


10 Kto bowiem wszedł do odpocznienia jego, ten też odpoczął od dzieł swych, jak Bóg od swoich.


11 Spieszmy się więc wejść do te

następna strona