Biblia (autor nieznany) - Nowy Testament List do Filipian strona nr 2

poprzednia strona

ucha, jeśli jaka czułość miłosierdzia


2 dopełnijcie wesela mojego, abyście to samo rozumieli, tę samą miłość mieli, jednomyślnie to samo rozumieli,


3 nic przez współzawodnictwo ani dla próżnej chwały; ale w pokorze uważając jeden drugiego za wyższego od siebie,


4 mając każdy na uwadze, nie to co jest jego, ale to co drugich.


5 To bowiem w sobie czujcie co i w Chrystusie Jezusie,


6 który będąc w postaci bożej, nie uważał za grabież równości swej z Bogiem,


7 ale wyniszczył sam siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi i postawą znaleziony jak człowiek.


8 Sam się uniżył, stawszy się posłusznym aż do śmierci, a śmierci krzyżowej.


9 Dlatego i Bóg wywyższył go i darował mu imię, przewyższające wszelkie imię;


10 aby na imię Jezusowe "klękało wszelkie kolano" niebieskich, ziemskich i podziemnych


11 i żeby "wszelki język wyznawał," że Pan Jezus jest w chwale Boga Ojca.





Z BOJAŻNIĄ SPRAWOWAĆ ZBAWIENIE.





12 Przeto najmilsi moi (jak zawsze byliście posłuszni), nie tylko jak w obecności mojej, ale daleko bardziej teraz w mojej nieobecności, z bojaźnią i z drżeniem pracujcie nad zbawieniem waszym.


13 Albowiem Bóg jest, który sprawuje w was i chcenie i wykonanie według dobrej woli.


14 Wszystko zaś czyńcie bez szemrania i wahania,


15 abyście byli bez zarzutu i "prości synowie boży, bez przygany, w pośrodku złego i przewrotnego narodu," wśród którego świecicie jak światła na świecie,


16 zachowując słowo życia dla chluby mojej na dzień Chrystusowy, że darmo nie biegłem ani "darmo nie pracowałem."


17 Ale chociaż się wydaję i na ofiarę i na posługiwanie wiary waszej, cieszę się i weselę wespół z wami wszystkimi.


18 Podobnie też i wy cieszcie się i weselcie się wespół ze mną.





C. O POSELSTWIE TYMOTEUSZA I EPAFRODYTA


(2,19-30)





POŒLE DO NICH TYMOTEUSZA.





19 Spodziewam się zaś w Panu Jezusie, że wnet poślę do was Tymoteusza, abym i ja był dobrej myśli, dowiedziawszy się, co się z wami dzieje.


20 Nikogo bowiem nie mam ze mną tak jednomyślnego, który by szczerym sercem troszczył się o was.


21 Wszyscy bowiem szukają swego, nie tego co jest Jezusa Chrystusa.


22 Doświadczoną zaś jego cnotę poznajcie, że jak syn ojcu służył ze mną w ewangelii.


23 Spodziewam się więc, że go do was poślę, skoro tylko zobaczę, jak stoją moje sprawy.


24 Ufam zaś w Panu, że i sam przybędę rychło do was.





POSŁAŁ JUŻ EPAFRODYTA.





25 Lecz uznałem za potrzebne posłać do was Epafrodyta, brata i pomocnika i współbojownika mojego, waszego zaś wysłannika i sługę w mojej potrzebie.


26 Gdyż z pewnością tęsknił do was wszystkich i martwił się dlatego, żeście słyszeli o jego chorobie.


27 Chorował bowiem śmiertelnie, ale Bóg zmiłował się nad nim; nie tylko zaś nad nim, lecz także i nade mną, żebym nie miał smutku na smutek.


28 Prędzej go więc posłałem, abyście znowu się weselili, ujrzawszy go, a ja żebym był bez smutku.


29 Przyjmijcie go przeto z wszelkim weselem w Panu i takich we czci miejcie;


30 ponieważ dla sprawy Chrystusowej bliski już był śmierci, ofiarowawszy swe życie, żeby uzupełnić to, czego z waszej strony nie dostawało do mojej posługi.





D. OSTRZEŻENIE PRZED ŻYDUJĄCYMI


(3,1-21)





3


PRZYWILEJE RACZEJ STRATĄ.





1 W końcu, bracia moi, weselcie się w Panu. Mnie wprawdzie nie przykro pisać wam to samo, a dla was potrzebne.


2 Baczcie na psy, baczcie na złych robotników, baczcie na porzezanie.


3 Albowiem my jesteśmy obrzezaniem, którzy duchem służymy Bogu i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a ufność mamy nie w ciele,


4 choć ja mam ufność i w ciele. Jeśli kto inny myśli ufać w ciele - więcej ja:


5 obrzezany dnia ósmego z rodu Izraela, z pokolenia Be

następna strona