Biblia (autor nieznany) - Nowy Testament Ewangelia według św. Mateusza strona nr 2

poprzednia strona

mu.


9 Którzy wysłuchawszy króla, odjechali. A oto gwiazda, którą byli widzieli na wschodzie, szła przed nimi, aż przyszedłszy, stanęła nad miejscem, gdzie było dziecię.


10 Ujrzawszy zaś gwiazdę, uradowali się radością bardzo wielką.


11 I wszedłszy w dom, znaleźli dziecię z Maryją, matką jego, i upadłszy, pokłonili się jemu; a otworzywszy skarby swoje, ofiarowali mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.


12 A otrzymawszy odpowiedź we śnie, aby się nie wracali do Heroda, inną drogą powrócili do swej krainy.





UCIECZKA DO EGIPTU.





13 Gdy oni odjechali, oto Anioł Pański ukazał się we śnie Józefowi, mówiąc: Wstań i weźmij dziecię i matkę jego, a uciekaj do Egiptu i bądź tam, aż ci powiem; bo stanie się, że Herod będzie szukał dziecięcia, żeby je zatracić.


14 A on wstawszy, wziął dziecię i matkę jego w nocy i uszedł do Egiptu.


15 I był tam aż do śmierci Heroda; aby się spełniło, co było powiedziane od Pana przez proroka mówiącego: "Z Egiptu wezwałem Syna mojego."





RZEŹ NIEWINIĄTEK.





16 Wtedy Herod widząc, że go Mędrcy zawiedli, rozgniewał się bardzo, i posławszy pozabijał wszystkie dzieci, które były w Betlejem i we wszystkich granicach jego, od dwu lat i niżej, według czasu, o który się był wypytał od Mędrców.


17 Wtedy się wypełniło co było powiedziane przez Jeremiasza proroka mówiącego:


18 "Głos słyszano w Ramie, płacz i krzyk wielki; Rachel płacząca synów swoich, i nie chciała dać się pocieszyć, bo ich nie ma."





POWRÓT ŒWIĘTEJ RODZINY DO NAZARETU.





19 Gdy zaś Herod umarł, oto Anioł Pański ukazał się we śnie Józefowi w Egipcie, mówiąc:


20 Wstań i weźmij dziecię i matkę jego, a idź do ziemi izraelskiej; albowiem pomarli ci, co czyhali na życie dziecięcia.


21 A on wstawszy, wziął dziecię i matkę jego, i przyszedł do ziemi izraelskiej.


22 Usłyszawszy zaś, że Archelaus królował w Judei w miejsce Heroda, ojca swego, bał się tam iść; a napomniany we śnie, ustąpił w strony galilejskie.


23 I przyszedłszy, osiadł w mieście, które zowią Nazaret, aby się wypełniło, co jest powiedziane przez proroków: Że nazwany będzie Nazarejczykiem.





CZʌC II


(3,1- 25,46)


ŻYCIE PUBLICZNE PANA JEZUSA





I. Okres przygotowania


(3,1- 4,11)





3


JAN GŁOSI POKUTĘ.





1 W owe zaś dni przyszedł Jan Chrzciciel, każąc na pustyni judzkiej,


2 i mówiąc: Czyńcie pokutę; albowiem przybliżyło się królestwo niebieskie.


3 Ten bowiem jest, który zapowiedziany był przez Izajasza proroka mówiącego: "Głos wołającego na pustyni: Gotujcie drogę Pańską, proste czyńcie ścieżki jego."


4 Sam zaś Jan miał odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder swoich, pokarmem zaś jego były szarańcze i miód leśny.


5 Wtedy wychodziła do niego Jerozolima i cała Judea i cała kraina około Jordanu.


6 I byli chrzczeni przez niego w Jordanie, spowiadając się z grzechów swoich.


7 Gdy zaś widział wielu faryzeuszów i saduceuszów przychodzących do chrztu swego, mówił im: Plemię żmijowe! Któż wam pokazał, że unikniecie przyszłego gniewu?


8 Czyńcie więc owoc godny pokuty.


9 A nie chciejcie mówić sami w sobie: Ojca mamy Abrahama. Albowiem wam powiadam, że Bóg ma moc z tych kamieni wzbudzić synów Abrahamowi.


10 Już bowiem siekiera przyłożona jest do korzenia drzew. Przeto wszelkie drzewo, które nie daje owocu dobrego, będzie wycięte i w ogień wrzucone.


11 Ja was chrzczę wodą ku pokucie, ale ten, co przyjdzie po mnie, mocniejszy jest niż ja, którego trzewików nie jestem godzien nosić; on was chrzcić będzie Duchem Œwiętym i ogniem.


12 A jego wiejadło w ręce jego i wyczyści boisko swoje i zgromadzi pszenicę swą do gumna, plewy zaś spali ogniem nieugaszonym.





CHRZEST PANA JEZUSA.





13 Wtedy Jezus przyszedł do Galil

następna strona