Biblia (autor nieznany) - Stary Testament Proroctwo Habakuka strona nr 2

poprzednia strona

i, miasta i wszystkich mieszkających w nim.


9 Biada temu, który niecny zysk gromadzi dla domu swego, aby było na wysokośei gniazdo jego, a mniema, że się wybawl z ręki jego!


10 Umyśliłeś zawstydzenie dla domu twego, wytępiłeś narodów wiele, i zgrzeszyła dusza twoja.


11 Bo kamień ze ściany wołać będzie, i drzewo, które jest między spojeniami budynków odpowie.


12 Biada temu, kto buduje miasto krwią i gotuje miasto nieprawością !


13 Czy to nie jest od Pana zastępów? Bo będą pracować ludzie w wlelkim ogniu,a narody na próżno i ustaną.


14 Bo się napełni ziemia, abý poznall chwałę Pańską, jak wody okrywające morze.


15 Biada temu, który daje napój przyjacielowi swemu wpuszczaląc żółć swoją i upajając, aby oglądać nagość jego!


16 Napełniłeś się sromotą zamIast sławy, pij też ty i bądź odurzony; ogarnie cię kubek prawicy Pańskiej i sromotne wymioty na chwałę twoją.


17 Albowiem nieprawość Libanu okryje cię i spustoszenie bydła odstraszy ich, dla krwi ludzi i krzywdy ziemi i miasta i wszystkich mieszkających w nim.


18 - Co pomoże rzeźba, że ją wyrzeźbił twórca jej, posąg i obraz fałszywy? gdyż miał nadzieję w tworze twórca jego, tak że uczynił bałwany nieme. Biada temu, który mówi drewnu : "Ocuć się!" - kamieniowi milezącemu : "Wstań !" Czy ten będzie mógł pouczyć ? Oto jest on okryty złotem i srebrem, a ducha żadnego nie ma we wnętrznościach jego.


20 Ale Pan jest w kościele swym świętym: niech milczy przed obliczem jego wszystka ziemia.





4. PIEŒŃ HARAKUKA (3,1-19). Tytuł (1). Prorok, przeratony zjawieniem się Boga, prosi go o spełnienie zamierzonego dzieła i o miłosirrdzie (2). Opis zjawienia sie Boga na sąd : Bóg przychodzi w blasku ze Synaju (3-4); mór na jego usługach (5); przerażenie narodów i natury (6-11); zniszezenie nieprzyjaciół ludu Bożego (12-15). Uczucia proroka (16). Skutki ucisku wrogów (17). Radość i nadzieja w Bogu ( 18-19).





3


l Modlitwa Habakuka proroka za niewiadomości.


2 Panie, słyszałem wíeść o tobie i uląkłem się. Panie, dzieło twoje; w pośrodku lat ożyw je. W pośrodku lat oznajmisz ; gdy się rozgniewasz, wspomnisz na miłosierdzie.


3 - Bóg od południa przvjdzie, a Œwięty z góry Faran. Okryła niebiosa chwała jego, a wysławiania jego pełna jest ziemia.


4 Blask jego jak światło będzie, rogi w ręku jego: tam jest zakryta moc jego.


5 Przed obliczem jego pójdzie śmierć, i wyjdzie diabeł przed nogami jego.


6 - Stanął i zmierzył ziemię, spojrzał i rozwiązał narody i skruszone są góry odwieczne, zniżyły się pagórki świata przed drogami wieczności jego.


7 Dla nieprawości widziałem namioty Etiopii, strwożą się skóry ziemi Madian.


8 Czyż na rzeki rozgniewałeś się, Panie? albo na rzeki zapalczywość twoja? albo na morze rozgniewanie twoje, który wsiądziesz na konie twoje, a wozy twoje są zbawieniem?


9 Na pewno wzbudzisz łuk twój, przysięgi, które dałeś pokoleniom.


10 Rzeki przerwiesz ziemi ; ujrzały cię i bolały góry, nawałność wód przeminęła, głębia wydała głos swój, wysokość podniosła ręce swoje.


11 Słońce i księżyc stanęły w mieszkaniu swoim, w światłości strzał twoich, pójdą w blasku błyskającej się włóczni twojej.


12 - W zagniewaniu podepcesz ziémię, w zapalezywości uczynisz zdumiałymi narody.


13 Wyszedłeś na zbawienie ludu twego, na zbawienie z pomazańcem twoim. Zbiłeś głowę z domu bezbożnego, obnáżyłeś grunt jego aż do szyi.


14 Przekląłeś berła jego, głowę wojowników jego, przychodzą cych jak wicher, aby mię rozproszyć ; radość ich jak tego, który pożera ubogiego w skrytości.


15 Uczyniłeś w morzu drogę koniom twoim, na błocie wód wielkich.


16 Usłyszałem, i wzruszył się żywot mój, od głosu zadrżały wargi moje. Niech wejdzie zgnilizna w kości moje i pode mną niech się rozmnoży, abym odpoczął w dzień utrapienia, abym wstąpił do ludu naszego przepasane go.


17 - Albowiem figa

następna strona