Biblia (autor nieznany) - Stary Testament Proroctwo Daniela strona nr 2

poprzednia strona

uchodonozor sen, i zląkł się duch jego, a sen jego odszedł od niego.


2 I rozkazał król, aby przyzwano wieszczków i czarnoksiężników, i czarowników, i chaldejczyków, żeby oznajmili królowi sny jego; ci, gdy przyszli, stanęli przed królem.


3 I rzekł do nich król: "Widziałem sen, a będąc zatrwożonym w myśli, nie wiem, co widziałem."


4 I odpowiedzieli chaldejczycy królowi po syryjsku: "Królu, żyj na wieki! Powiedz sen sługom swym, a wykład jego oznajmimy."


5 A odpowiadając król rzekł chaldejczykom: "Mowa odeszła ode mnie; jeśli mi nie oznajmicie snu i wykładu jego, zginiecie wy, a domy wasze będą zabrane.


6 Lecz jeśli sen i wykład jego powiecie, zapłaty i dary i cześć wielką otrzymacie ode mnie; sen tedy i wykład lego pokażcie mi."


7 Odpowiedzieli powtórnie i rzekli: "Król niech powie sen sługom swoim, a wykład jego pokażemy."


8 Odpowiedział król i rzekł: "Zaiste wiem, że chcecie zyskać na czasie wiedząc, iż odeszła mowa ode mnie.


9 A tak, jeśli mi snu nie oznajmicie, jeden jest wyrok o was, że wykład fałszywy i zdrady pełny ułożyliście, aby mówić przede mną, ażby czas przeminął; przeto sen powiedzcie mi, abym wiedział, że też wykład jego prawdziwy powiadacie."


10 Wtedy odpowiadając chaldejczycy przed królem, rzekli: "Nie ma człowieka na ziemi, który by słowo twe, królu, mógł wypełnić, lecz ani żaden z królów, wielki i możny, o taką rzecz nie pyta się żadnego wieszczka i czarownika i chaldejczyka.


11 Bo rzecz, o którą siç ty pytasz, królu, ciężka jest, i nie znajdzie się nikt, kto by ją oznajmił przed obliczem królewskim, oprócz bogów, których obcowanie nie jest z ludźmi" -


12 Usłyszawszy to król, w zapalczywości i w gniewie wielkim rozkazał, aby zginęli wszyscy mędrcy babilońscy.


13 A gdy wyszedł dekret, zabijano mędrców i szukano Daniela i towarzyszów jego, aby zginęli.


14 Wtedy Daniel spytał się o prawo i o wyrok Ariocha, dowódcy wojska królewskiego, który był wyszedł, aby zabijać mędrców babilońskich.


15 I spytał tego, który był otrzymał moc od króla, dlaczego tak srogi wyrok od oblicza królewskiego wyszedł. Gdy tedy Arioch rzecz oznajmił Danielowi,


16 Daniel wszedłszy prosił króla, żeby mu dał czas na oznajmienie wykładu królowi.


17 I wszedł do domu swego i oznajmił rzecz Ananiaszowi, Misaelowi i Azariaszowi, towarzyszom swoim,


18 aby szukali miłosierdzia od oblicza Boga niebieskiego około tej tajemnicy, a nie zginęli Daniel i towarzysze jego z innymi mędrcami babilońskimi.


19 Wtedy Danielowi tajemnica przez widzenie w nocy została objawiona i błogosławił Daniel Boga niebieskiego, i rzekł mówiąc:


20 "Niech będzie imię Pańskie błogosławione od wieku do wieku, bo jego jest mądrość i moc.


21 I on odmienia czasy i wieki, przenosi królestwa i ustanawia, daje mądrość mądrym i umiejętność rozumiejącym naukę;


22 on odkrywa głębokości i skrytości, i zna rzeczy będące w ciemności, a światłość z nim mieszka.


23 Ciebie, Boże ojców naszych, wysławiam i chwalę cię, żeś mi dał mądrość i moc, i teraz oznajmiłeś mi to, o cośmy cię prosili, żeś nam mowę królewską otworzył."


24 Potem Daniel wszedłszy do Ariocha, którego był naznaczył król, aby wytracił mędrców babilońskich, tak mu rzekł: "Mędrców babilońskich nie trać; wiedź mię przed oblicze królewskie, a wykład królowi powiem."


25 Wtedy Arioch z pośpiechem wprowadził Daniela do króla i rzekł mu: "Znalazłem człowieka z synów przesiedlenia judzkiego, który wykład królowi oznajmi."


26 Odpowiedział król i rzekł Danielowi, którego imię było Baltazar: "Czy mniemasz, że możesz mi prawdziwie oznajmić sen, który widziałem, i wykład jego?"


27 A odpowiadając Daniel przed królem, rzekł: "Tajemnicy, o którą król pyta, mędrcy, czarnoksiężnicy, wieszczkowie i wróżbici nie mogą oznajmić królowi.


28 Ale jest Bóg na niebie, który odkrywa tajemnice i który oznajmił tobie, królu Nabuchodonozorze, co

następna strona