Biblia (autor nieznany) - Stary Testament Proroctwo Ezechiela strona nr 2

poprzednia strona

obłoku w dzień deszczu, takie było widzenie blasku wokoło.





2


1 Takie było widzenie podobieństwa chwały Pańskiej.





2. POSŁANNICTWO PROROCZE (2,1 b - 3,21). Prorok przed Panem (2,1b-2). Posłany do ludu buntowniczego (3-5), nie ma się go obawiać (6-7). Księga proroctwa zjedzona (2,8 - 3,3). Nowe zlecenie (4-11). Zniknięcie widzenia, Ezechiel wśród wygnańców (12-15). Uzupełnienie posłannictwa : odpowiedzialość proroka (16-21 ).





1 I ujrzałem, i upadłem na oblicze swe, i usłyszałem głos mówiącego.


I rzekł do mnie: "Synu człowieczy, stań na nogi twe, a będę mówił z tobą!"


2 I wszedł we mnie duch, gdy przemówił do mnie, i postawił mię na nogi moje, i słyszałem przemawiającego do mnie i mówiącego:


3 "Synu człowieczy, posyłam ja ciebie do synów Izraelowych, do narodów odstępnych, które odstąpiły ode mnie; oni i ojcowie ich przestąpili przymierze moje aż do dnia tego.


4 A są to synowie zatwardziałego oblicza i nieposkromionego serca, do których ja ciebie posyłam ; a powiesz do nich: "To mówi Pan Bóg."


5 Czy cię usłuchają, czy snadź zaniechają bo dom to drażniący jest - będą wiedzieć, że prorok był wpośród nich.


6 Ty tedy, synu człowieczy, nie bój się ich i mów ich się nie lękaj, bo niewierni i przewrotni są z tobą, i z niedźwiadkami mieszkasz. Słów ich nie bój się i oblicza ich nie lękaj się, bo dom to drażniący jest.


7 Będziesz więc mówił słowa moje do nich, czy snadź usłuchają, czy zaniechają, bo drażniący są.


8 A ty, synu człowieczy, słuchaj, co ja mówię do ciebie, a nie bądź drażniący, jak dom drażniący jest; otwórz usta twoje, a jedz, co ja daję tobie."


9 I ujrzałem, a oto wyciągnięta do mnie ręka, w której była zawinięta księga ; i rozwinęła ją przede mną; a była ona zapisana wewnątrz i zewnątrz, a napisane na niej były narzekania i pieśń i biada.





3


1 I rzekł do nlnie: "Synu człowieczy, cokolwiek znajdziesz, zjedz ; zjedz tę księgę, a idź i mów do synów Izraelowych !"


2 I otworzyłem usta moje, i nakarmił mię ową księgą, i rzekł do mnie :


3 "Synu człowieczy, brzuch twój jeść będzie, a wnętrzności twoje napełnią siç tą księgą, którą ja daję tobie." I zjadłem ją, a była w ustach moich jak miód słodka.-


4 I rzekł do- mnie : "Synu człowieczy, idź do domu Izraelowego, i będziesz mówił słowa moje do nich.


5 Bo nie do ludu głębokiej mowy i nieznajomego języka posyłają cię, lecz do domu Izraelowego;


6 ani do narodów mnogich głębokiej mowy i nieznajomego języka, których mów nie mógłbyś rozumieć, a gdybyś był do nich posłany, oni by cię usłuchali.


7 Lecz dom Izraelów nie zechce cię słuchać, gdyż mnie słuchać nie chcą ; bo wszystek dom Izraelów jest wytartego czoła i twardego serca.


8 Oto uczyniłem oblicze twoje bardziej nieugięte niż oblicze ich i czoło twoje twardsze niż czoła ich.


9 Jak diament i jak krzemień uczyniłem oblicze twoje; nie bój się ˇich, bo to dom drażniący jest "


10 I rzekł do mnie : "Synu człowieczy, wszystkie słowa moje, które ja mówię do ciebie, bierz do serca swego i słuchaj uszyma swymi.


11 A idź, wejdź do przesiedlonych, do synów ludu twego, i przemówisz do nich, i powiesz im : "To mówi Pan Bóg," czy snadź usłuchają, czy też zaniechają."


12 I uniósł mię duch, i usłyszałem za sobą głos poruszenia wielkiego : "Błogosławiona chwała Pańska z miejsca swego !"


13 I głos skrzydeł zwierząt tłukących jedno o drugie, i głos kół idących za zwierzętami, i głos poruszenia wielkiego.


14 Duch też podniósł mię uprowadził mię, i poszedłem z gorzkością w rozgniewaniu ducha mego; bo ręka Pańska była ze mną wzmacniając mię.


15 I przyszedłem do przesiedlonych, do stogu nowego zboża, do tych, którzy mieszkali nad rzeką Chobar, i siadłem, gdzie oni siedzieli; i mieszkałem tam siedem dni smutny wpośród nich.


16 A gdy minęło siedem dni, stało się słowo Pańskie do mnie mówią

następna strona