Biblia (autor nieznany) - Stary Testament Treny Jeremiasza strona nr 3

poprzednia strona

ili : "Pożremy! Oto jest ten dzień, któregośmy czekali; znaleźliśmy i ujrzeliśmy !"


17 - Ain. Uczynił Pan, co był postanowił, spełnił słowo swe, które był wypowiedział od dni starodawnych, zburzył nie oszczędzając i uweselił nad tob nieprzyjaciela, i wywyższył róg przeciwników twoich.


18 - Sade. Wołało serce ich do Pana na murach córki Syjon : Wypuść jak potok łzy we dnie i w nocy, nie dawaj odpoczynku sobie, a niech się nie uspokaja źrenica oka twego !


19 Kof. Wstań, chwal w nocy na początku straży, wylej jak wodę serce twe przed obliczem Pańskim, podnieś ku niemu ręce twoje dla duszy dziatek twych, które omdlały od głodu na rogu wszystkich ulic.


20 Resz. "Wejrzyj, Panie, a obacz, kogo tak obrałeś jak winnicę? A więc będą jeść niewiasty płód swój, dzieci małe jak piędź? A więc ma być zabity w świątyni Pańskiej kapłan i prorok?


21 Szin. Leżeli na ziemi na ulicy dziecię i starzec, dziewice moje i młodzieńcy moi polegli od miecza, pobiłeś w dzień zapalczywości twojej, pomordowałeś, a nie zmiłowałeś się.


22 Tau. Przyzwałeś jak na dzień uroczysty tych, którzy by mię straszyli zewsząd, a nie było w dzień zapalczywości Pańskiej, kto by uszedł i został; tych, których ja wychowałam i wyżywiłam, nieprzyjaciel mój wyniszczył."





TREN III


(3,1-66).





Skarga, nadzieja, pociecha.





Żałosna skarga (1-18). Korne poddanie się i nadzieja (I9-39). Wyznanie grzechów i nowa skarga (40-54). Ufne błaganie o pomoc, prośba o odpłatę wrogom (55 66).





3


1 Alef. Jam mąż, widzący nędzę swoją w rózdze zagniewania Jego.


2 Alef. Zaprowadził miç i zawiódł do ciemności, a nie do światła.


3 Alef. Tylko przeciw mnie się obrócił i obraca rękę swą przez cały dzień.


4 Bet. Starą uczynił skórę moją i ciało moje, połamał kości moje.


5 Bet. Obudował mnie wkoło i ogarnął mię żółcią i trudem.


6 Bet. W ciemnościach posadził mię jak u umarłych na wieki.


7 Gimel. Obudował przeciwko mnie, żebym nie wyszedł, obciążył okowy moje.


8 Gimel Ale i gdy wołać będę i prosić, odrzuci modlitwę moją.


9 Gimel. Zagrodził drogi moje kamieniem kwadratowym, ścieżki moje wywrócił.


10 Dalet. Stał mi się jak niedźwiedź w zasadzce, jak lew na skrytych miejscach.


11 Dalet. Œcieżki moje wywrócił i złamał mię, uczynił mi spustoszenie.


12 Dalet. Naciągnął łuk swój i postawił mię jako cel dla strzały.


13 He. Wystrzelił w nerki moje córki sajdaka swego.


14 He. Stałem się pośmiewiskiem wszystkiemu ludowi memu, pieśnią ich przez cały dzień,


15 He. Napełnił mię gorzkościami, napoił mię piołunem.


16 Wau. I połamał do jednego zęby moje, nakarmił mię popiołem.


17 Wau. I odepchnięta jest od pokoju dusza moja, zapomniałem dobra.


18 Wau. I rzekłem: "Zginął koniec mój i nadzieja moja od Pana."-


19 Zain. Wspomnij na nędzę i na przestępstwa moje, na piołun i na żółć.


20 Zain. Pamiętać zawsze będę i uschnie we mnie dusza moja.


21 Zain. To wspominać będę w sercu moim, dlatego nadzieję mieć będę.


22 Het. Miłosierdzie Pańskie, żeśmy nie zniszczeli, bo nie ustały litości jego!


23 Het. Nowe są co rano, wielka jest wierność twoja!


24 Het. Działem moim Pan, rzekła dusza moja, dlatego nań czekać będę.


25 Tet. Dobry jest Pan dla mających nadzieję w nim, dla duszy szukającej go.


26 Tet. Dobrze jest oczekiwać w milczeniu zbawienia Bożego.


27 Tet. Dobrze jest mężowi, gdy nosi jarzmo od młodości swojej.


28 Jod. Siedzieć sam i milczeć będzie, bo poniósł na sobie.


29 Jod. Położy w prochu usta swe: może jest nadzieja.


30 Jod. Nadstawi bijącemu go policzek, nasycony będzie urąganiem.


31 Kaf. Albowiem nie odrzuci Pan na wieki.


32 Kaf. Bo jeśli odrzucił, zmiłuje się też według mnóstwa miłosierdzia swego.


33 Kaf. Bo nie uniżył ze serca swego i nie odrzucił s

następna strona