Biblia (autor nieznany) - Stary Testament Księga Pieśń nad Pieśniami Salomona strona nr 2

poprzednia strona

ypuściła zielone owoce swoje, winnice kwitnące wydały wonność swoją. Wstań, przyjaciółko moja, piękna moja, a przyjdź!


14 Gołębico moja w rozpadlinach skalnych, w szczelinie parkanu, ukaż mi oblicze twoje, niechaj głos twój zabrzmi w uszach moich; albowiem głos twój wdzięczny, a obiicze twoje piękne.


15 - (Oblubienica.). Pojmajcie nam liszki małe, które niszczą winnice, bo winnica nasza zakwitła!


16 Miły mój dla mnie, a ja dla niego, który się pasie między liliami,


17 póki dzień nie wionie chłodem i nie przeminą cienie.


18 Wróć się, bądź podobny, miły mój, do sarny i do jelonka na górach Beter !





2. OBLUBIENICA ODWIEDZA OBLUBIEŃCA (3,1-5). Szuka go po mieście (1 -3) i znajduje (4-5).





3


1 (Oblubienica.) Na łóżku moim w nocy szukałam tego, którego miłuje dusza moja; szukałam go, lecz nie znalazłam.


2 Wstanę i obiegnę miasto po ulicach i po rynkach szukać będę tego, którego miłuje dusza moja. Szukałam go, lecz nie znalazłam.


3 Znaleźli lnię stróże, którzy strzegą miasta: "Czy widzieliście tego, którego miłuje dusza moja?"


4 Zaledwie odeszłam od nich, znalazłam tego, którego miłuje dusza moja. Pojmałam go i nie puszczę, aż go wprowadzę do domu matki mojej i do komory rodzicielki mojej.


5 - (Oblubieniec.) Poprzysięgam was, córki jerozolimskie, przez sarny i jelenie polne, abyście nie budziły ani dawały ocknąć się miłej, dokąd sama nie zechce !





PIEŒŃ III (3,6 - 5,1)


Miłość dojrzała. Zaślubiny. 1. UROCZYSTOŒĆ WESELNA (3,6-11). Przeprowadzenie oblubienicy (6-8). Oblubieniec wychodzi naprzeciw (9-11).





6 (Lud.) Któraż to jest, co wstępuje przez puszczę jak słup dymu z wonności mirry i kadzidła i wszelkiego proszku aptekarskiego?


7 Oto łoże Salomona sześćdziesięciu mężnych obstąpiło z najmężniejszych Izraela,


8 wszyscy trzymający miecze i wyćwiczeni w boju; każdego miecz przy boku jego dla strachów nocnych.


9 - Lektykę uczynił sobie król Salomon z drzewa Libanu;


10 filary jej poczynił srebrne, poręcze złote, siedzenie szkarłatne, środek jej wysłał miłością dla córek jerozolimskich.


11 Wynijdźcie i oglądajcie, córki Syjońskie, króla Salomona w koronie, którą go ukoronowała matka jego w dzień zrękowin jego i w dzień wesela serca jego.





2. PIEŒŃ POCHWALNA NA CZEŒĆ OBLUBIENICY (4,I-7).





4


1 (Obdubieniec.) O jakżeś piękna, przyjaciółko moja, o jakżeś piękna! Oczy twoje gołębie, oprócz tego, co się wewnątrz tai. Włosy twoje jak stada kóz, które zstąpiły z góry Galaad.


2 Zęby twoje jak trzody owiec postrzyżonych, które wyszły z kąpieli, każda mająca po dwojgu jagniąt, a niepłodnej nie masz między nimi.


3 Jak wstęga karmazynowa wargl twoje, a wymowa twoja wdzięczna. Jak płatek jabłka granatowego, tak jagody twoje, oprócz tego, co się wewnątrz tai.


4 Szyja twoja jak wieża Dawidowa, którą zbudowano z szańcami; tysiąc tarcz wisi na niej, wszystka broń mocarzów.


5 Dwoje piersi twoich jak dwoje bliźniątek u sarny, które się pasą między liliami.


6 Póki dzień nie nadejdzie, a nie nachylą się cienie, pójdę do góry mirry i do pagórka kadzidła.


7 Wszystka jesteś piękna, przyjaciółko moja, i nie ma w tobie zmazy.





3. ZAŒLUBINY (4,8-5,1). Oblubieniec zaprasza oblubienicę do pałacu (4,8). W drodze darzy ją najczulszymi słowami (9-11). W pałacu prosi ją o rękę (12-15). Przyzwolenie małżeńskíe (4,16 - 5,1).





8 (Oblubieniec.) Pójdźże z Libanu, oblubienico moja, pójdź z Libanu, pójdź ! Będziesz koronowana z wierzchołka Amany, z wierzchołka Saniru i Hermonu, z legowisk lwich, z gór rysiów.


9 - Zraniłaś serce moje, siostro moja, oblubienico, zraniłaś serce moje jednym okiem twoim i jednym włosem szyi twojej.


10 Jak piękne są plersi twoje, siostro moja, oblubienico ! Piękniejsze są piersi twe niż wino, a wonność olejków twoich niż wszys

następna strona